Коpne prawo.

Коpne prawo.

Kopa – starosłowiańskie zebranie Сходотаев (Starszyzny). Znaczenie pojęcia « Kopa » można ujawnić ze słów: kupa, całokształt, skupisko, sterta, dokopać się (do prawdy) itd. Zwyczaj Kopy prze długi czas zachowywali rosyjscy żołnierze – Kozacy. Teraz ten zwyczaj częściowo wykazany
w kozackim Kręgu.Dla Słowianina opinia Kopy było wyższym duchowo-moralnym punktem orientacyjnym. Ruscy mówili: « Мирская (Doczesna/Świecka/Światowa ?) sława silna », « Świat śpiewa, tak kamień trzaśnie », « Ze światem nie spierasz się », « Na świat i statki nie ma », « Świat silny i niezwyciężony », « Co świat poradził, to Bóg (uzasadnił/rozważył ?) », « co dla świata ułożone, tak i będzie ». («Мирская слава сильна», «Мир запоёт, так камень треснет», «С миром не поспоришь», «На мир и суда нет», «Мир силён и несокрушим», «Что мир порядил, то Бог рассудил», «Что миром положено, так тому и быть» )
Do Kopi wchodziło od czterech do dziewięciu pobliskich sioł [wsi, osad], Сходотаи których mieli zamiar w specjalnym miejscu – « miasteczku ». Stąd nazwa głównego sioła – miasteczko,
miasto. Z czasem miejsce przerastało w gród (город), który utrzymywał Kopne Prawo, lecz mieszkańcy nazywali się mieszczanami. Większość starych grodów wyrosła z Kop, z wyjątkiem pogranicznych, które natychmiast zbudowano jako twierdze.

 

Liczebność Kopy wahała się od 100 do 300 człowieka (ludzi). Kopa miała zamiar u jednego z sioł wspólnoty, miejsce zbierania nosiło nazwę КОПовище, КОПище, КАПище (KOPowiszcze,
KOPiszcze, KAPiszcze). Zajmowała się rozstrzygnięciem spornych pytań i innych spraw pod odkrytym (gołym) niebem. Zazwyczaj to odbywało się w Świętej dąbrowie z naturalnym albo
sztucznie nasypanym wzgórzem. Obok były źródło, rzeka, jezioro albo staw. Kopowieszcze było ulubionym miejscem, gdzie sprawiano narodowe święta – Ostatki, Kolęda, Kupała (Масленица,
Коляда, Купала) i inne.
Kopa zbierała się na posiedzenia/narady, tj. na Wiece (stąd słowa – wieszczy, przepowiada, zawiadamia). Prawem głosu w Kopie używali tylko właściciele domu, mający stałą osiadłość. To
były rodzinne starszyzny – Głowy Rodów. Ich jeszcze nazywano Сходотаи, sędziowie Kopnyje, wspólnota Mężów. Bracia, nie mający oddzielnych gospodarek, synowie i kobiety prawa głosu
nie posiadali i pojawiali się tylko na specjalny wniosek Kopy, dla świadectwa pokazania (zeznania).
Na Kopie byli obecni Starcy. Starcy nie byli schodotajami, nie posiadali prawa głosu na Kopie,ale ich rady mogły grać rozwiązującą rolę. O opinię Starców pytano w takich przypadkach,
kiedy trzeba było wydać wyrok na podstawie starych decyzji Kopy. Starcy także surowo obserwowali za zachowaniem zwyczajów Przodków.
Wiece w Kopie były jednocześnie i badaniem, i doświadczeniem dla studiowania prawa. Święte stanowisko Kopnego Prawa zachowywały się w pamięci Schodotajew i przenoszone z pokolenia na pokolenie.
Na Kopie zgadzały się wszystkie strony życia wsi: data początku i zakończenia rolniczych prac, sianokosy, reperacja dróg, czyszczenie studni, najem pasterzy i stróżów, ściągnięcia za
samowolne wyręby lasu, naruszenie społecznych zakazów, zbieranie pieniędzy na społeczne wydawania osiedla, rozkładanie podatków, przeprowadzenie wyborów, pytania korzystania z
lasów, budowa tam, uzupełnianie społecznych zapasów na przypadek klęsk żywiołowych, nieurodzaju i liczny inne.
Kopa znajdowała i prześladowała przestępców, sądziła i karała ich, przyznawała wynagrodzenie za ujęcie. Jeżeli sprawa była przestępstwem, to Kopa prowadziła « wypytywanie », ustalała «
oblicze » przestępcy (stąd – « poszlaka »). [Если дело было уголовным, то Копа вела «расспрос», устанавливала «лик» преступника (отсюда – «улика»)] Na Kopie popierało się
wybaczanie sprawcy uchybienia, a także szczera ogólnonarodowa skrucha przestępcy.
Koniecznie uwzględniało się wybaczanie śmiertelnie rannego i jego ostatnia wola. Sprawy sądowe orientowały się według Sumienia starając się pochylić dyskutujących do pojednania.
Decyzje Kopy wypełniali wszyscy w dobrej wierze i z wielką chęcią. Naruszenie Kopnego Prawa, uchwał Kopy, nigdy nie dawało się zauważyć, a jeśli to i zdarzało się czasem, to odbierało się jak nadzwyczajne wydarzenie. Przy tym każdy Słowianin, zetknąwszy się z naruszeniem Kopnego Prawa albo zwyczajów, został zobowiązany do dołożenia wszystkich swoich sił dla przerwania naruszenia. Jeżeli on tego nie robił, to był uważany za uczestnika przestępstwa, świadkiem którego był, i niesie za to pełną odpowiedzialność na równi z naruszającym. Żyli
przestrzegając przykazania Boga Odyn: « Niedopuszczalne wybaczać temu, kto umyślnie dokonuje zła, gdyż zło, pozostawione bez kary, powiększa się, a wina w ciągu zwiększonego zła leży na tym, kto opuścił zło nie ukaranym i nie przyprowadził go na prawy Boży sąd ».
Taki przejaw Kopnego Prawa może być tylko przy dokonanej jawności i отчизнолюбии narodu.
Na Kopie zaopatrywała się pełna niezależność opinii Schodotajew. Każdy miał możliwość otwarcia swojej Duszy. Na Kopie wszystko szło otwarcie, pytania stawiano na krawędzi – «cięła
się prawda-matka» («резалась правда-матка»), i jeżeli ktoś próbował wymigać się milczeniem, jego bez litości wyprowadzali na czystą wodę. Najspokojniejsi mężczyźni, którzy
kiedy indziej nie mogli i słowem zająknąć się przeciwko komuś, na Kopie, w minutach ogólnego podniecenia, całkowicie zmieniali się i nabierali odwagi, wymyślali/mądrzeli prześcigając świadomych odważnych mężczyzn. Kopa robiła się otwartą wzajemną spowiedzią, wzajemnym ujawnieniem i skruchą, przejawem najszerszej jawności. W tych minutach szczegółowe interesy
każdego osiągały najwyższy stopień napięcia, zainteresowanie społeczne i sprawiedliwości, w swojej kolejnościi, dościgały/osiągały wyższy stopień kontroli.
Znaczenie szerokiego samorządu [samouprawnienia] wzmacniano wybieralnymi stanowiskami десятского – pojedynczo z 10 dworów i сотского – od 100 podwórzy. Сотский, przy pomocy
десятских, obserwował (odpowiadał za) czystość w osiedlach, za czystość wody w rzekach, za pożarne bezpieczeństwo, za porządek w czasie handlów, targów, za sprzedaż w dobrym
gatunku produktów, za prowadzenie handlu.
Wchodzące w Kopu wiejskie wspólnoty tworzyły Włość. Na Kopie wydostawali się: włościański starszy sierżant, rządzenie i sąd (na ogół, na trzy lata). Włościańskie rządzenie prowadziło
książki dla spisywania decyzji schodzenia, transakcji i umów, w tym liczbie trudów (prac), zawierających mieszkańców wsi między sobą i postronnymi twarzami (obcymi osobami). Całą
papierową robotę prowadził włościański pisarz (kancelista), który był ważną twarzą w Kopie. Kiedy Starszy Sierżant zaczynał nadużywać zaufania społeczeństwa, mieszkańcy wsi mogli go
wybrać ponownie albo zmniejszyć pensję.
Oprócz kierowników Włości, wybierali protektorów według społecznych spraw – челобитников (czełobitnikow) w stołecznym grodzie. Tacy protektorzy podawali się za « мироедами ». Złe
znaczenie tego słowa pojawiło się później, a z początku oznaczało ludzi, żyjących na doczesna konto w czasie podróży/wyjazdu w celu spraw społecznych.
Zgodnie ze starosławiańskim zwyczajem, do obrony swoich ziem przed zewnętrznym wrogiem Kopa wybierała Kniaziów/Książęta. Kniaziowie/Książęta wybierani byli z mocnych Rodów z
dziada pradziada wojowników, którzy dostąpili Zaszczytu i Sławy naszej Ojczyzny. Kopa wyodrębniała dziesięcinę ma utrzymanie Księcia i jego drużyny, granicznych strażnic, do budownictwa granicznych miast i obronnych linii. Mieszkańcy wsi dobrowolnie nieśli obowiązek pracy w budownictwie zwłaszcza ważnych albo natychmiast niezbędnych obiektów wojskowych,
a w czasie wojny wszyscy wojownicy-mieszkańcy podejmowali się obrony Ojczyzny.
Na wszechziemskim Soborze z Książąt wydostawał się Monarcha – głowa całego kraju, Wielki Stołeczny Kniaź/Książę Całej Rusi. Od Monarchy potrzebowano (wymagano) spełnienia
(zachowania) Kopnego Prawa, wykonywania praw wszechziemskiego Soboru, obrony narodu od pozaziemskich wrogów.
To – jeden z wariantów państwowego urządzenia naszych Przodków. W różnych czasach istniały
i odmiany tego urządzenia, a także ich różne sploty. Oto, na przykład, jeszcze jeden taki wariant – wspólnoty, który bardziej różni się nazwami, niż treścią.

Za wspólnotę jest uważane duchowe połączenie różnych Rodów i Klanów, czczących swojego Boga-Rodu (Przodka). Wspólnoto-rodowy tryb życia ludzi włączał w siebie kilka poziomów
zarządzania. W niej według współczesnej terminologii było świeckie (obywatelskie), wojenne i duchowe rządzenie.
We Wspólnocie byli Głowy Rodów i głowy zbliżonych Rodów – Раданы (Radany). Zebranie Radanów nosiło nazwę Rada. Rozwiązywała wszystkie administracyjne zagadnienia.
Kniaziowie/Książęta z drużynami rozwiązywali wojenne problemy. Nad duchowym życiem Wspólnot sprawowali rządy Żercy zapewniając duchowe towarzyszenie życia jej
członków, kierując ją na utrzymanie Starej Wiary, Praw i Zwyczajów. Jednak najważniejsze pytania decydowały się trzema poziomami zarządzania wspólnie.

Interesujące jest prześledzić piramidę w społecznym ustroju (urządzeniu). Najbardziej niezamożni byli, oczywiście, samotni starzy ludzie, dzieci-sieroty, wielodzietne wdowy, kalecy
itp. Ale o nich troszczyły się Wspólnota i Świątynie. I ich było nie tak znowu i wiele. Dlatego ich w charakterze podstawy nie rozpatrujemy. A podstawą w większości swojej byli ludzie trudu
[pracy] (rolnicy, rzemieślnicy, pasterze, myśliwi, wędkarze) – zamożni i duchowo stale wierni/odporni.
Następna według liczebności w społeczeństwie była wojskowy drużyna – duchowości więcej, a bogactwa mniej. Jeszcze wyższe i mniejsze wg liczebności były głowy wspólnot i inni przywódcy
[rękowodziciele, ręce prowadziły] – dochodu mniej, a duchowości więcej niż u zwyczajnych robotnych ludzi. Wołchwowie i inni duchowi jeszcze mniej zabezpieczeni, ale górowali duchowo
nad głowami wspólnot. Jeszcze wyżej duchowo i jeszcze w większym stopniu materialnie niewymagający byli Kapłani Świątyń, którzy trzymali się w odosobnieniu od pozostałych
mieszkańców osiedli. I całkiem już niewiele było najbardziej duchowo rozwiniętych twarzy – Żerców , Strażników Starej Mądrości, którzy najczęściej prowadzili samotne życie.
Takim obrazem, na każdym poziomie był przykład odwrotny stosunek wzajemnego bogactwa i duchowości: czym wg hierarchicznych schodach górował człowiek, tym bardziej duchowym on powinien być. Nawet władzą to nazwać nie można – szybciej autorytetem. Człowieka,posiadającego niską duchowość i dążącego do bogactwa, nie ciągnęło na górę, na wierzchołek
piramidy społeczeństwa, o tyle, o ile bogactwa on tam znaleźć nie mógł. Dlatego, dla przykładu,handlowcy posiadali bogactwo większe niż u prostych ludzi trudu (pracy), lecz duchowości
mniej. Jedno drugie jakby równoważyło.

Jeśli zaś spojrzeć na dzisiejszą strukturę władzy, to można zobaczyć przewróconą przez ostrzena dół piramidę, w której mała ilość i niska wg duchowości góra posiadają największe
bogactwa. Tu walka za bogactwa łączy się z walką o władzę, a wysoka duchowość, tak jakby,powinna przypadać w udziale dolnym częściom. Ale biedne niższe klasy nie są w stanie mieć
głębokiej wiedzy, a tym bardziej, wysokiej duchowość. Tak i wychodzi bezduchowe społeczeństwo, przyczyną powstania którego pojawiają się działania Ciemnych Sił. A trzeba
postawić wszystko na swoim miejscu, obróć piramidę na jego szeroką podstawę.
Na dzisiejszy dzień skończył się okres rządzenia Ciemnych Sił i czas nam odrodzić dawną Wiedzę, wysoką Duchowość Społeczeństwa i uczynić życie szczęśliwszym. Dla tego mamy
Wedyjska wiedza, dana nam przez Bogów i Przodków w formie « Sławiano-Arijskich Wed », jako Prawda w pierwszej instancji. Podsumowując, można przyprowadzić tylko dwa cytaty z Wed:
«Wyrzeczenie się rodzonych (krewnych) Zapowiedzi staje się zdradą przed swoim Rodem»,
«Kto odmawia od posiadania Mądrości Starożytnej, ten odpędza od siebie Siłę Życia».
Sława Bogom i Przodkom Naszym!

Tłumaczenie: Norbert K.
źródło:
http://gifakt.ru/archives/index/slavyano-arijskie-vedy-o-zakonax-prodleniya-roda

 

 

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s