ŚWIĘTA ŚWIATŁA – JARE GODNY- NASZA PRAWOWITA TRADYCJA KULTURY NARODOWEJ SŁOWIAŃSKIEJ.

Jare Gody wiedza w tradycji przodków , dziś znana jako Święta Wielkanocne.

jaryło-e1437679604435

„Siedząc przy świątecznym, wielkanocnym stole nakrytym białym obrusem każdy może zadać sobie pytanie i spróbować na nie odpowiedzieć. Co przetrwało, a co zaginęło bezpowrotnie? Ile jeszcze zaginie i kiedy przestaniemy być sobą? Czy możemy działać właściwie dla Przyszłości, zerwawszy więzy z dawną Wiarą, a więc i z Przyrodą? Co wiemy o sobie samych, własnych korzeniach i wspaniałej 3500-letniej tradycji? Czy Drzewo odcięte od Korzeni może wydać Owoce? Jesteśmy owym Drzewem jako Słowiańska Wspólnota Kulturalna i Religijna, jesteśmy Jego wielkim Konarem jako Naród, jesteśmy Jego Gałęziami jako małe, plemienne Grupy (lokalne czy o wspólnych celach), wreszcie jesteśmy Jego Pędami (Pągami) jako jednostki, indywidualne byty, cząstki Światła Świata, Boga Bogów – Świętowita. Tak właśnie jest, czy tego chcemy, czy nie.”

„Na początek Starosłowiański Porządek Świąt Głównych, czyli Świąt Światła Świata – Największych Tanów ( w tym Tan Tanów – Golem Tan – Nowy Rok 20- 26 marca):

[Święta Światła Świata (czyli Świętowita w Czterech Postaciach) obchodzono 4 razy w roku w Przesilenia i Równonoce, za każdym razem poświęcano je innej postaci Swąta- Światła Świata. Możemy je rozróżnić nazwami na: Święto Świąt – Wielkanoc – 20-26 marca, czyli Święto Świętowita (Pełnej Czwartej Postaci Boga Bogów), Święto Światła Świata – czyli postaci Światowida (Światła Widnego, Widzialnego – Trzeciej Postaci ) czyli Górowania Dnia (Jasności) – 20 -26 czerwca, Święto Świata (czy też Światu-Cwietu-Swiezdy, wieszanego u sufitu, nazywane też Świętem Urodzaju, Świętem Obfitym, a bedącym Świętem Światowita – czyli Swąta Owiłego (Uwiłtego- rodzącego Rzeczy, Witalnego, czyli Wydającego na Świat Owoce Świata – Drugiej Postaci Swąta), i wreszcie Święto Świtu Światła Świata – 20-26 grudnia, Święto Pierwszej Postaci Światłowiłta – Światła Rodzącego Się z Ciemności – Ćmicy.]”

W poniższych odnośnikach są opisane zwyczaje i obrzędy oraz objaśnienie czemu służyły min:
Pisanki- symbol życia, odrodzenia, płodności. Jajka w tradycji słowiańskiej miały duże znaczenie, symbolizowały życie, były również stosowane w lecznictwie,magii, jak i do odczyniania uroków.
Zajączek- symbol płodności urodzaju, żywiołu wiatru-szybki i zwinny. Samica zająca potrafi być ponownie zapłodniona będąc w ciąży.
Święcenie wodą- woda, żywa woda miała wielkie znaczenie. „Pisanie po wodzie ” nastrajanie jej. Miało cel ochronny, leczniczy i życiodajny. Woda symbol życia i odrodzenia.
Gaje- wspólne chodzenie z pieśnią na spacery do „świętych gajów”.
Więcej o tradycji wywodzącej się z kultury słowiańskiej poniżej…:

https://bialczynski.wordpress.com/…/wielkanoc-swieto-pogan…/
https://wiaraprzyrodzona.wordpress.com/…/slawianska-wielka…/
https://wiaraprzyrodzona.wordpress.com/…/jare-gody-witanie…/
http://mojaslowianskafilozofia.blogspot.com/…/jare-gody-jar…

zs-stryjenska-dyngus sw-bazie1 jaryc582o

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s