Archiwum kategorii: Rozwój duchowy

Samostanowienia Narodu. Idealny ustrój społeczny. Prawowity ustrój narodu Polskiego.

Samostanowienia narodu jest to dawny ustrój słowiańsko aryjski narodu Polskiego,Lechistanu. Jest to prawowity ustrój naszego narodu , wywodzący się z naszej kultury i tradycji słowiańskiej, oparty na wielotysięcznym doświadczeniu naszych przodków.  Jest to najlepszy dla nas Polaków ustrój gwarantujący nam bezpieczeństwo,suwerenność, wolność i rozwój w przeciwieństwie do obcych pochodzenia cudzoziemskiego ustrojów nas duszących.

Samostanowienie Narodu składa się między innymi z Kopnego Prawa, samoorganizacji oddolnej na „wybieraj dziesiątaka” oraz zgromadzeń wiecowych na poziomie lokalnym po narodowy, gdzie udział mogli brać tylko przedstawiciele narodu. Co tworzy jeden żywy silny organizm. Jedność w wielości, wielość w jedności. Gdzie wyrażana jest najlepiej wola i możliwości narodu. Jest to ustrój oparty na wielotysięcznym doświadczeniu i tradycji oraz ogromnej wiedzy. Jako naród Słowian w Polsce według badań genetycznych, my Polacy -Lechici ArioSłowianie ( zwani min Indoscytami, Sarmatami, Wandalami ) o haplogrupie R1A1A7 jesteśmy autochtonami zamieszkującymi te ziemie obecnej Polski „in situ” nie przerwanie od 10 700 lat !!!

Więc czystą głupotą jest wyzbywać się własnego ustroju i wiedzy  kosztem cudzoziemskich systemów, gdzie nie mamy wpływu na własny los, władzę  i ludzi w tzw „rządach”, a o naszym „być albo nie być” decydują cudzoziemcy !!!

Dla porównania żyjąc we własnym rodzimym ustroju naród uwalnia swój potencjał poprzez, który się rozwija.  O odporności naszego ustroju świadczy, że stawialiśmy opór i nie daliśmy się pokonać agresorom takim jak Imperium Rzymskie i Bizantyjskie, Imperium Osmańskie, Imperium Perskie , Zakon Krzyżacki, Wielkie Księstwo Moskiewskie.

A od kiedy, żyjemy w obcym ustroju narzuconym po rozbiorach jako państwo i naród nie mamy rzeczywistego wpływu na własny los, własną gospodarkę ,w dodatku słabe predyspozycje obronne, wymazaną tożsamość narodową  i ograniczone, a wręcz zminimalizowane perspektywy i możliwości rozwoju.

Czytaj dalej

Reklamy

Ta Niesamowita Słowiańszczyzna – Wielka Tajemnica i Wielka Mistyfikacja.

„Nieprzypadkowo rozpoczynam ten artykuł od cytatu z Marii Janion – “Ta niesamowita Słowiańszczyzna”. Tak, Słowiańszczyzna jest NIESAMOWITA i jest to jedna z największych zagadek, jakie napotyka prędzej czy później każda Istota Świadoma, czyli każdy Myślący Wolny Człowiek na Ziemi – niezależnie od miejsca urodzenia i języka jakim się posługuje.

aa Haplogroup-R1aMapa 1. I should point out that R1a in Europe is heavily connected to Slavic speakers. Though quite high levels in Scandinavia as well, result is that most R1a in Ireland and Scotland is probably connected to Viking age. Other major language areas you see lots of R1a are among Iranic (Persian, Kurdish, Pasthun) and Indic (Hindi, Punjabi, Bengali, Nepali etc.) speakers.

[Powyżej w miarę uczciwa mapa R1a – to rzadkość. Opis, który tutaj fragmentarycznie pod nią zamieszczamy nie był już tak uczciwy, gdyż sugerował, że języki z grupy Kentum są równie źródłowe dla pra-indoeuropejskiego, jak języki satemowe, co jest nieprawdą. Pierwotny język indoeuropejski był językiem satem – możemy go nazywać SCYTYJSKIM lub Prasłowiańskim,  z niego wywodzą się dzisiejsze wszystkie satemowe języki pochodzące od staro-słowiańskiego (języka wspólnego Hg Y-DNA R1a1 czyli Scytów oraz Hg Y-DNA I, czyli Staroeuropejczyków): słowiańskie, albański, rumuński, węgierski, bałtyjskie-istyjskie, perski, hindi, pali i inne. Rzecz jasna są w nich składowe innych genetycznych podkładów co powoduje ich widoczne zróżnicowanie np – w bałtyjskich, czy węgierskim grupa Hg Y-DNA N, w perskim Hg Y-DNA J, w pali i hindi – L, H (Cyganie, którzy egzystują z nami Słowianami w Europie) i R2 (Drawidów). Również wcześniejszy wspólny dla Scytów i Celtów język praindoeuropejski był satemowy.]

Oczywiście my sami jako Słowianie mamy z myśleniem o Słowiańszczyźnie nieporównanie większy kłopot niż inni, którzy  nie czują się ze Słowianami spokrewnieni, ani nimi nie są. Tak przynajmniej teoretycznie powinno być; zewnętrzny ogląd powinien dawać, poprzez dystans emocjonalny, większy obiektywizm. Tak jednak nie jest i Słowianie są powszechnie postrzegani i opisywani, zwłaszcza przez tzw. Zachód, w sposób nieobiektywny i nieuczciwy. Dzieje się tak za sprawą ukształtowanych w  XIX wieku nacjonalizmów i szowinizmów, które ugruntowały, także w dzisiejszym myśleniu różnych nacji, schematy i stereotypy ufundowane na propagandzie tworzącej zręby ich dumy narodowej.

To powoduje, że pokutują i dzisiaj w różnych innych narodach intencjonalne sposobny myślenia o sobie, a także koncepcje ideologiczne na temat etnogenezy narodów i udziału poszczególnych etnosów w budowaniu cywilizacji, deprecjonujące bądź wykluczające z tego procesu inne nacje, oraz naginające fakty do pozornie spójnych,  jednak tworzonych arbitralnie z pominięciem wyników naukowych (przemilczeniem, lub innymi manipulacjami), teorii.

Już samo geograficzne umiejscowienie Słowiańszczyzny w strukturze lądów Matki Ziemi  daje do myślenia i wprawia wielu ludzi w zadziwienie lub konsternację. Można do tego zagadnienia podejść na zasadzie statystycznej – cóż, przypadek dziejowy, przypadek w ogóle – równie dobrze tę północno-środkową i centralno-południową Azję, jak i północ oraz środek i wschód Europy (Serce, Międzymorze – Trójmorze) mogliby zajmować, wedle tego statystycznego punktu widzenia,  Chińczycy, albo Semici, albo Celtowie, albo Aborygeni.

Czytaj dalej

ŚWIĘTA ŚWIATŁA – JARE GODNY- NASZA PRAWOWITA TRADYCJA KULTURY NARODOWEJ SŁOWIAŃSKIEJ.

Jare Gody wiedza w tradycji przodków , dziś znana jako Święta Wielkanocne.

jaryło-e1437679604435

„Siedząc przy świątecznym, wielkanocnym stole nakrytym białym obrusem każdy może zadać sobie pytanie i spróbować na nie odpowiedzieć. Co przetrwało, a co zaginęło bezpowrotnie? Ile jeszcze zaginie i kiedy przestaniemy być sobą? Czy możemy działać właściwie dla Przyszłości, zerwawszy więzy z dawną Wiarą, a więc i z Przyrodą? Co wiemy o sobie samych, własnych korzeniach i wspaniałej 3500-letniej tradycji? Czy Drzewo odcięte od Korzeni może wydać Owoce? Jesteśmy owym Drzewem jako Słowiańska Wspólnota Kulturalna i Religijna, jesteśmy Jego wielkim Konarem jako Naród, jesteśmy Jego Gałęziami jako małe, plemienne Grupy (lokalne czy o wspólnych celach), wreszcie jesteśmy Jego Pędami (Pągami) jako jednostki, indywidualne byty, cząstki Światła Świata, Boga Bogów – Świętowita. Tak właśnie jest, czy tego chcemy, czy nie.”

„Na początek Starosłowiański Porządek Świąt Głównych, czyli Świąt Światła Świata – Największych Tanów ( w tym Tan Tanów – Golem Tan – Nowy Rok 20- 26 marca):

[Święta Światła Świata (czyli Świętowita w Czterech Postaciach) obchodzono 4 razy w roku w Przesilenia i Równonoce, za każdym razem poświęcano je innej postaci Swąta- Światła Świata. Możemy je rozróżnić nazwami na: Święto Świąt – Wielkanoc – 20-26 marca, czyli Święto Świętowita (Pełnej Czwartej Postaci Boga Bogów), Święto Światła Świata – czyli postaci Światowida (Światła Widnego, Widzialnego – Trzeciej Postaci ) czyli Górowania Dnia (Jasności) – 20 -26 czerwca, Święto Świata (czy też Światu-Cwietu-Swiezdy, wieszanego u sufitu, nazywane też Świętem Urodzaju, Świętem Obfitym, a bedącym Świętem Światowita – czyli Swąta Owiłego (Uwiłtego- rodzącego Rzeczy, Witalnego, czyli Wydającego na Świat Owoce Świata – Drugiej Postaci Swąta), i wreszcie Święto Świtu Światła Świata – 20-26 grudnia, Święto Pierwszej Postaci Światłowiłta – Światła Rodzącego Się z Ciemności – Ćmicy.]”

W poniższych odnośnikach są opisane zwyczaje i obrzędy oraz objaśnienie czemu służyły min:
Pisanki- symbol życia, odrodzenia, płodności. Jajka w tradycji słowiańskiej miały duże znaczenie, symbolizowały życie, były również stosowane w lecznictwie,magii, jak i do odczyniania uroków.
Zajączek- symbol płodności urodzaju, żywiołu wiatru-szybki i zwinny. Samica zająca potrafi być ponownie zapłodniona będąc w ciąży.
Święcenie wodą- woda, żywa woda miała wielkie znaczenie. „Pisanie po wodzie ” nastrajanie jej. Miało cel ochronny, leczniczy i życiodajny. Woda symbol życia i odrodzenia.
Gaje- wspólne chodzenie z pieśnią na spacery do „świętych gajów”.
Więcej o tradycji wywodzącej się z kultury słowiańskiej poniżej…:

https://bialczynski.wordpress.com/…/wielkanoc-swieto-pogan…/
https://wiaraprzyrodzona.wordpress.com/…/slawianska-wielka…/
https://wiaraprzyrodzona.wordpress.com/…/jare-gody-witanie…/
http://mojaslowianskafilozofia.blogspot.com/…/jare-gody-jar…

zs-stryjenska-dyngus sw-bazie1 jaryc582o

Jare Gody – witanie wiosny po słowiańsku

Jare Gody


21 marca, równonoc wiosenna i początek kalendarzowej wiosny. W kulturze dawnych Słowian tego dnia przypadało rozpoczęcie Jarych Godów, kilkudniowego cyklu obrzędowego związanego z żegnaniem zimy i witaniem wiosny. Mimo przyjęcia chrześcijaństwa znaczna część rytuałów związanych z owym świętem zdołała przetrwać do dziś: częściowo w tradycjach wielkanocnych, częściowo w regionalnych zwyczajach witania wiosny. Podobnie jak zimowe Szczodre Gody, tak i Jare Gody wywarły niebotyczny wpływ na kształt obchodów równoległych chrześcijańskich świąt. Nic w tym dziwnego, święta godowe były najważniejszymi pogańskimi obchodami, związanymi bezpośrednio z odnową, nadejściem nowego roku i cyklu wegetacyjnego.

Czytaj dalej

WIEDZA SŁOWIAŃSKA NA TEMAT NATURY MĘSKIEJ I ŻEŃSKIEJ

Polecamy cykl książek wieloletniego badacza Słowiańszczyzny Norberta Kulasa z zakresu „WIEDZA SŁOWIAŃSKA NA TEMAT NATURY MĘSKIEJ I ŻEŃSKIEJ.” składa się z czterech części:

Książka „WIEDZA SŁOWIAŃSKA NA TEMAT NATURY MĘSKIEJ I ŻEŃSKIEJ. Część 1.”.
12063389_930891456981187_561063457947093364_n
A oto fragment:

„Podstawowa przyczyna żeńskich problemów ze zdrowiem kryje się dzisiaj, jak by dziwne to nie zabrzmiało, we współczesnym obrazowaniu żeńczyń. Jeśli wyrażać się obrazowo, żeńska psychika utkana jest z miłości: żeńczyni rodzi się, żeby lubować/ miłować, troszczyć się, pielęgnować/ opiekować się, obcować z ludźmi, tworzyć wokół siebie środowisko Ciepła i Szczęścia – jednym słowem, dla życia rodzinnego.
Ale, niestety, obrazowanie/ wykształcenie, które żeńczynie otrzymują w naszych czasach, nie ma nic wspólnego z rodziną. Ono daje możliwość bycia silną i aktywną w środowisku społecznym i skierowaną na pracę/ robotę, poruszanie się w społeczeństwie, administracyjne położenie/ sytuację albo po prostu możliwość zdobyć jakąś specjalność.
Ale to obrazowanie/ wykształcenie «wg męskiego typu», ono nijak nie jest związane z rozwojem żeńskiej psychicznej przyrody/ natury. W rezultacie psychika żeńczyni staje się sucha i napięta/ przeciążona, a hormonalne funkcje rozstrajają się/ psują się przez to, że ona po prostu nieprawidłowo dokłada wysiłki w życiu.”

Czytaj dalej

Kolędydarz. Słowiańsko Aryjski czas.

Koniec poprzedniej i początek nowej doby Sławiano-Aryjskiej wypada w momencie zachodu Słońca podczas równonocy jesiennej (21 września około 18-tej). Tradycja związana z końcem dnia o zachodzie Słońca przetrwała na terenach Polski do końca XX w.
Doba podzielona jest na 4 części, które nazwano Porami: Wieczorową, Nocną, Ranną, Dzienną oraz oznaczono odmiennymi kolorami. Każda pora zaś podzielona jest na kolejne 4 części zwane Czasem co w sumie daje 4×4 = 16 Czasów. (1 Czas = 90 minut).
 
1 Czas podzielony jest na 144 części, zaś 1 część na 1296 dole.
Stosowano też podział Czasu na 4 Kwarty, które podzielone są na kolejne 4 ćwiartki dając jednostkę równą 9 częściom (ćwierć-kwarty).
1 Czas = 4 Kwarty lub 16 Ćwierci. Kwarta = 36 Części.

Każdy z 16 Czasów Sławiano-Aryjskiej doby zgrupowany jest w 4 pory doby po 4 Czasy i oznaczony kolorem okresu w jakim wypada. Odpowiednio: błękitny, niebieski, żółty, czerwony. Zastosowanie kodu kolorów ułatwia zorientowanie się w aktualnym czasie bez dokonywania odczytu. Czytaj dalej

Glagolica – Biała Magia Słowiańska

Najważniejszą z cech głagolicy jest połączenie w niej możliwości graficznych, spełniających jednocześnie funkcje fonetyczne,  co owocuje wkroczeniem w świat dźwięków w zapisie graficznym. Stosowany obecnie alfabet łaciński  jest alfabetem ubogim posiadającym 26 liter i w pełni nie oddaje możliwości głośni ludzkiej, co jest właściwe dla alfabetu głagolicowego o 49 indywidualnych znakach dla wszystkich brzmień. O  istotnych różnicach  między alfabetami  jak i o doniosłości roli stosowanego alfabetu mówi Pani Małgorzata Brzoza od ok. 28 minuty   na filmie link  https://www.youtube.com/watch?v=–qdZ_0EEWo.

Czytaj dalej